Wat is de VRKI, en welke risicoklasse heeft u?

Dat is het misverstand waar we het vaakst tegenaan lopen. Er wordt gebeld met “het moet van de wet”. Dat klopt niet, en het is belangrijk dat u het verschil kent.

In deel A van de VRKI staat het letterlijk, in één zin. Die zin wordt op de meeste installateurssites niet geciteerd.

Dat maakt het niet vrijblijvend. Als uw polis een klasse noemt en u voldoet er niet aan, kan uw verzekeraar bij schade de dekking beperken. Niet omdat de wet dat zegt, maar omdat u dat samen zo hebt afgesproken. Het verschil zit hem in wie u erop kan aanspreken.

Houd het onderscheid met een certificaat ook vast, want dat scheelt veel verwarring. Een certificaat zegt iets over een bedrijf of over een installatie. De VRKI zegt alleen iets over úw risico. Wie de twee door elkaar haalt, denkt al snel dat hij gecertificeerd is omdat er een klasse op zijn polis staat. Zo werkt het niet.

Nog iets dat zelden wordt genoemd: de VRKI is bedoeld voor standaard objecten. Voor grote of bijzondere objecten met een hoge waardeconcentratie, denk aan een juwelier, een museum of een groot warenhuis, staat er uitdrukkelijk dat maatwerk nodig is. Herkent u uw pand daarin, dan is de tabel het startpunt van een gesprek en niet het antwoord.

Gekeken wordt naar wat een inbreker mee wil nemen. De VRKI noemt drie groepen: audiovisuele en computerapparatuur, lijfsieraden met contant geld en waardepapieren, en bijzondere bezittingen zoals antiek, kunst, muziekinstrumenten en verzamelingen. Het kenmerk is telkens hetzelfde: waardevol, onder de arm mee te nemen, en goed te verhandelen.

Daar hoort geen weging bij en geen attractiviteitscode. Alleen een bedrag.

Veel mensen schatten dit te laag in. Tel eens door: sieraden, twee laptops, een horloge, de fotocamera, de e-bikes in de schuur. Dan is de grens van € 75.000 dichterbij dan het klinkt, en zit u dus niet in klasse 1 maar in klasse 2.

Hier komt een tweede as bij. Naast de inkoopwaarde van uw goederen telt de attractiviteit: hoe aantrekkelijk zijn ze voor een dief. Die loopt van laag, via midden en hoog, tot zeer hoog. De combinatie van die twee bepaalt de klasse.

Lees die tabel eens van links naar rechts. Bij lage attractiviteit haalt u pas klasse 2 boven de driehonderdvijftigduizend euro. Bij zeer hoge attractiviteit zit u al in klasse 2 met minder dan tien mille aan voorraad. Dat betekent dat een klein magazijn met gewilde spullen in een hógere klasse valt dan een grote bedrijfshal vol zware, onaantrekkelijke voorraad. Bij pandbeveiliging is de vloeroppervlakte dus niet de maat. De inhoud wel.

Twee rekenregels die er in de praktijk toe doen. Goederen met dezelfde attractiviteit telt u bij elkaar op. Heeft u goederen met verschillende attractiviteit, dan geldt de hóógste klasse die u vindt, tenzij u kiest voor partiële beveiliging. Daarover verderop meer.

De derde as die bijna niemand noemt

Dezelfde spullen krijgen niet altijd dezelfde code. De VRKI kijkt óók naar de gebruiksvorm: liggen ze er voor eigen gebruik, staan ze in een winkel of showroom, of liggen ze in een magazijn. Met magazijn bedoelt de VRKI voorraad buiten de winkelruimte, geconcentreerd op pallets of in grootverpakking. Het kleine achterkamertje van een winkel telt daar niet als magazijn.

Dat verschil is groot. Wij hebben de officiële lijst regel voor regel doorgenomen: bij ruim honderd goederen ligt de magazijncode hoger dan die voor eigen gebruik, bij een flink deel daarvan zelfs twee of drie niveaus. Lager is het nooit. Wie zijn klasse bepaalt op “wat het is” en niet op “hoe het ligt”, komt structureel te laag uit.

Staat uw goed niet op de lijst, of twijfelt u, dan schrijft de VRKI zelf voor dat u contact opneemt met uw verzekeraar. Dat is geen zwaktebod, dat is de bedoelde route.

Onze rekenhulp volgt tabel 1 en tabel 2 hierboven. We hebben hem in vierentwintig proeven doorgerekend tegen de brontabellen, en alle vierentwintig kwamen goed uit, inclusief het randgeval van precies € 175.000.

Wat hij niet doet, is de attractiviteit voor u bepalen. Daarvoor moet u het goed opzoeken in bijlage 1 van deel A, en die bijlage publiceren wij hier niet. Die lijst is eigendom van het Verbond van Verzekeraars en het CCV, met een uitdrukkelijk auteursrechtvoorbehoud. Wij leggen het systeem uit, wij kopiëren de tabel niet.

U kunt de officiële rekentool van het CCV gebruiken om uw goed op te zoeken. Twee dingen die u daarbij moet weten, allebei door ons nagemeten:

Klasse 1: vaak helemaal geen alarm nodig

De lichtste route is O1 plus BK2. Vertaald: goede afspraken over afsluiten, en deugdelijk hang- en sluitwerk. Meer niet. Een alarmsysteem is in klasse 1 een keuze en geen eis, en dat is precies het tegenovergestelde van wat de meeste mensen verwachten.

Er zit één harde uitzondering aan vast, en die wordt vaak over het hoofd gezien. Die lichtste combinatie mag níét bij bedrijven waar geen of nauwelijks sociale controle is. Een klein kantoor in een woonstraat kan er dus mee wegkomen, precies dezelfde inhoud in een leegstaande hal op een bedrijventerrein niet. Dan valt u terug op een van de twee andere combinaties en komt er wél detectie bij.

Klasse 2: hier moet u voor het eerst iets organiseren

Kijk naar de vier toegestane combinaties in de tabel en let op wat er in alle vier hetzelfde is: EL2, AT2 en RE2. Ongeacht welke route u kiest, komt er dus een inbraaksignaleringssysteem, komt de melding het pand uit, en wordt er iemand gebeld.

Dat laatste is de kern van klasse 2 en het is geen apparaat. RE2 betekent dat er minimaal drie sleutelhouders bij de alarmcentrale bekend zijn. U kunt dat niet kopen, dat moet u regelen. Wij zien geregeld panden waar de techniek keurig op klasse 2 ligt en de sleutelhouderlijst uit 2019 komt. Op papier voldoet zo’n pand, in de praktijk komt er niemand.

Waar u wél in kunt schuiven: bouwkundig. BK3 met lichtere aanvullingen, of BK2 met compartimentering of meeneembeperking erbij. Dat is de plek waar geld te besparen valt zonder onder de eis te duiken.

Klasse 3: de organisatie gaat mee omhoog, en er komt een contract

Twee dingen springen eruit. Ten eerste staat er in alle vier de combinaties O2 in plaats van O1: de organisatorische lat gaat omhoog. Ten tweede staat er overal RE3, en dat betekent een contract met een beveiligingsorganisatie die door het ministerie is toegelaten en een ND-nummer heeft. Vanaf klasse 3 komt er dus iemand, en dat is een doorlopende maandelijkse post.

En dan is er een keuze die de VRKI u expliciet geeft en die zelden wordt uitgelegd. Twee van de vier combinaties vragen schildetectie, SD2. De andere twee vervangen dat door compartimentering of meeneembeperking op niveau 3 of 4. Vertaald: detecteert u de buitenschil, of zet u het waardevolle achter een tweede drempel? Dat is een echte ontwerpvraag met een echt prijsverschil, en het antwoord hangt af van hoe uw pand is ingedeeld en niet van wat een installateur op voorraad heeft.

Klasse 4: altijd langs de verzekeraar

Klasse 4 is geen zwaardere versie van klasse 3 maar een andere procedure. Er staan twee minimumcombinaties, allebei met RE4, en RE4 betekent dat er minimaal één vorm van technische alarmverificatie operationeel moet zijn. Zonder werkende verificatie voldoet u niet, hoeveel melders er ook hangen.

Belangrijker nog is het papier. Bij een geconstateerde klasse 4 gaat het intakedocument altijd ter ondertekening naar de verzekeraar. Niet in overleg, niet op verzoek: altijd. Dat is sinds versie 2026 nog eens expliciet vastgelegd.

En dan de nuance die de VRKI zelf maakt: bij grote of bijzondere objecten met een hoge waardeconcentratie houdt het systeem op en is er maatwerk nodig. Zit u in klasse 4, dan is de kans reëel dat u dicht tegen die grens aan zit. Behandel de uitkomst dan als het begin van een gesprek en niet als het antwoord.

Dat is de RE, de reactie. Vier niveaus, en hier gaat in de praktijk het meeste mis. Wat elk niveau werkelijk oplevert en kost, staat uitgebreid bij alarm met of zonder meldkamer. Hier de korte versie.

Eén detail dat vrijwel overal verkeerd staat, tot voor kort ook in ons eigen archief: de vijftienminutennorm staat al bij RE2, niet pas bij RE3. Het verschil tussen RE2 en RE3 is niet de tijd maar wie er komt. Bij RE2 is dat een sleutelhouder die u zelf regelt. Bij RE3 een organisatie waarmee een contract ligt.

En er is een route die zelden wordt aangeboden. In plaats van RE3 mag ook RE2 met technische alarmverificatie. Daarmee bereikt u sleutelhouderopvolging én prioriteit 1 bij de politie. Voor sommige panden is dat goedkoper en praktischer dan een surveillancecontract.

Eerlijk over waar deze lijst vandaan komt. Dit is geen uitgave van het CCV, maar de wijzigingslijst zoals een onafhankelijke adviseur die in december 2025 heeft opgesteld. Wij hebben elk punt naast de brondocumenten van deel A en deel B gelegd; de strekking klopt. Wie het definitieve woord wil, kijkt in de documenten zelf.

De wijziging over seismische detectie is de moeite van het onthouden waard. Staat uw kluis tegen de muur van de buren, dan valt u sinds 2026 onder dezelfde eis als wanneer hij tegen een buitenmuur staat. Dat is logisch zodra u erover nadenkt, want een buurpand is voor een inbreker vaak makkelijker binnen te komen dan de straat. In de praktijk is die kluis alleen vrijwel nooit zo uitgevoerd.